بذارین یه چیزی بگم بگرخین!
تا حالا فکر کردین که آدم بد کیه؟ آدم خوب کیه؟
اصلا بد یعنی چی؟ خوب یعنی چی؟ من دقت کردم دیدم هیچ انسانی دوست نداره بد باشه. یعنی وقتی کسی کاری انجام میده صرفا نمی خواد بدی کنه یا فقط نمی خواد خوبی کنه بلکه کارایی میکنه که جامعه بهش صفت خوب یا بد بودن رو میده.من سعی می کنم بدون موضع گیری حرفمو بزنم:
اگه خوب دقت کنین میبینین که ما به کسی میگیم بد که فقط منافع خودشو در نظر میگیره و به کسی میگیم خوب که منافع خودشو فدای حفظ منافع دیگران می کنه.اگه به حرف مردم باشه بد بودن یعنی خودخواهی و خوب بودن یعنی ایثار گری ولی اگه بدون در نظر گرفتن ملاحظات اجتماعی به باطن خودمون رجوع کنیم ، بد بودن یه عمل کاملا نرمال برای حفظ منافع خوده طوری که قرار نیست نفع دیگری به منافع خودمون ضربه بزنه در واقع فرد بین خود و دیگران،خودشو تو اولویت قرار میده (که قاعدتا این کار بد نیست) و خوب بودن یعنی به خودت ضربه بزنی تا دیگران سود ببرن( که کمی ابلهانه به نظر می رسه).مخلص کلام اینکه بد بودن یعنی اولویت قرار دادن خودمون و خوب بودن یعنی اولیت قرار دادن دیگران.اینطوری انگار بد یا خوب بودن اون معنای اسطوره ای خودش رو از دست میده.
و نکته عجیبی که ما بهش می رسیم اینه که در این صورت بد بودن عاقلانه و منطقی تر از خوب بودنه!
حالا شما از کدوم دسته هستین؟خوب یا بد؟به خودتون بیشتر اهمیت میدین یا دیگران؟
خوب یا بد؟ و مهمتر از همه، چرا؟؟؟
